و العزيمة لها ثلاثة « 1 » أركان : و عزيمت بر عقد توبه « 2 » سه ركن دارد : أحدها أن تقيس بين نعمته و جنايتك ؛ يك ركن كه عزيمت به آن درست مىآيد آن است كه ميان نعمت حق و جنايت خود مقايسه كنى . مثلا مقايسه « 3 » كنى كه نعمتهاى حق كه اداى شكر آن بر تو واجب بود كدام را شكر گزاردى « 4 » و كدام را كفران نعمت نمودى . يعنى كدام را به طاعت صرف كردى و كدام را مدد معصيت ساختى . و نفس را محاسبه كنى تا كدام طرف راجح است . و هذا يشقّ على من ليس له ثلاثة « 5 » أشياء : و اين صعب و دشوار است بر كسى كه مر « 6 » او را سه چيز اعانت ننمايد : نور الحكمة « 7 » ، يكى ، نور حكمت كه « 8 » مراد « 9 » از نور حكمت ، علم شريعت است تا حسنات را « 10 » از سيّئات جدا كند . و مىشايد كه مراد به حكمت معرفت حقيقت اشيا بود تا ميان نعمت و جنايت مقايسه تواند كرد . و سوء الظنّ بالنفس ، دوم ، گمان بد به نفس كه مأواى شرور است ، و از وى طاعت خالص دشوار مىآيد . و تمييز النعمة من الفتنة . سيم « 11 » ، جدا كردن نعمت از فتنه . آنچه سبب طاعت و مدد جمعيت مع اللّه بود ، نعمت آن را دانى ؛ و آنچه وسيلهء « 12 » معصيت و باعث دورى از حق بود آن را فتنه و نقمت شناسى . و الثانى : تمييز ما للحقّ عليك ممّا لك أو « 13 » منك .

--> ( 1 ) . ج : ثلاثته . ( 2 ) . ع : - توبه . ( 3 ) . ع : - مثلا مقايسه كنى . ( 4 ) . ج و ع : گذارى . قياسا تصحيح شد . ( 5 ) . ج : ثلاثته . ( 6 ) . ع : - مر . ( 7 ) . ج : الحكمته . ( 8 ) . ع : - كه . ( 9 ) . ج : - مراد از نور حكمت . ( 10 ) . ع : - را . ( 11 ) . ع : سيوم . ( 12 ) . ج : وصيله . ( 13 ) . ج : و .